Wij doen het om’t oude te eren. Omdat we respect hebben voor het vakmanschap van weleer en het ook zelf zo goed als mogelijk in ere willen houden. Respect, niet alleen voor de stoffeerder die destijds het stuk stoffeerde (en waar we ook uit leren) maar ook de houtbewerker die de romp ooit allemaal in elkaar timmerde. Een echte stielman die lang geleden uren bezig was om die mooie roosjes uit het hout te sculpturen. Toen nog met kwalitatieve materialen. Met geduld. Met passie. Vandaag wordt er helaas niet meer bij stil gestaan… dat is gedemodeerd, uit de tijd van ons bomma. Haar inboedel gaat naar de kringloop of wordt te koop aangeboden op tweedehands, of erger nog, staat ergens “gratis” op de stoep want niemand wil het nog. Jammer. Heel jammer. Het vraagt nochtans niet veel om te leren houden van… het is een klik in je hoofd. Want wie zet vandaag de trend? Wie bepaalt wat mooi is? Geef toe, ’t is maar al te vaak een copy – paste, er is zo weinig eigenheid?